Zeilweekend 2017

12 juli 2017

Beste Lezer,

Ik moet beginnen met het verzoek om dit verslag van het VAS Zeilweekend 2017 met opperste concentratie te lezen. Leest u geconcentreerd, met een korrel zout, dubbelzinnigheid op het netvlies en tussen de regels door, met andere woorden: Leg uw werk even naast u, sluit alle vensters behalve het huidige, notificaties uit, telefoon uit, snuit uw neus nog even indien u momenteel verkouden bent en die pen en papier in de aanslag om eventuele vragen en/of opmerkingen die bij u verschijnen meteen op te kunnen schrijven, om deze na afloop te posten in het onderstaande reactievenster.

Wij, VAS leden onder verantwoordelijkheid van het VAS bestuur (http://vasonline.nl/over-vas/bestuur), zullen uw vragen beantwoorden en uw opmerkingen niet.

Allereerst een korte introductie van de leden van de organisatie, oftewel de orga, we zijn toch soort van een studentenvereniging dus moeten we bepaalde woorden anders maken en uitspreken.

[: Jardi Jansma, JJ, Jans, Jardiparti: waardevolle oogst uit VAS Zeilweekend 2015, kunnen niet zonder onze penningmeester! Hij moet het toch allemaal maar betalen, maar is ook enigszins leuk om erbij te hebben. Martijn DJ Tijn, Tijntje, Martijntje: ja hij is gewoon niet zo groot, klein deugnietje. Charlotte Char, hé meisje, blonde stoot: Mocht haar eigen zeildebuut organiseren. Rick Rickerd, Snijder, blonde stoot: Kreeg waar nodig met zijn volumeknop (en gegrinnik) het natuurlijke overwicht.]

Redelijk OSM en daarom goedgekeurd, zeker na dit weekend, dank toppers!

Hoofdstuk 1 – Vrijdag

Zoals een goede orga betaamt zijn de heren en dame keurig op tijd, behoudens Rick, dus die moest dat later goedmaken. Dit keer in het mooie Broek, ja, alleen de laatste twee letters komen overeen met het traditiegetrouwe Sneek, watskeburt? Rufus is gebeurd, een prachtige locatie met voldoende ruimte voor de 45 aanwezigen dit jaar. Lekker recordaantal wel, dat gaan we zeker teruglezen in het volgende jaarverslag van de VAS. Last minute afmeldingen zijn jammer, maar ze waren met gegronde redenen, we zien jullie volgend jaar! Last minute aanmelding van oud VAS bestuurslid Merel was natuurlijk top! Leuk ook dat je je ervaring enigszins creatief wilde doorgeven aan Martijn, vond hij ook fijn. Shout out ook naar het huidige VAS bestuur, voltallig aanwezig, zo heurt het!

Genodigden komen vrijdagmiddag binnendruppelen, de boerderij wordt geïnspecteerd en meteen goedgekeurd. De orga haalt de boodschappen en deze worden samen met de eerste aanwezigen naar binnen gedragen. Florian pakt zijn momentje om even met Roos te knuffelen. We maken kennis met de mensen van Rufus, die ons hartelijk welkom heetten in het mooie uithoekje, waar menig melkkoe nog een eindje voor moet lopen, Dominique had het gelukkig wel gevonden. Zeer vriendelijk mogen we een vaatwastabletje hebben en regelen Zhen en Bas zelfs ijsklontjes, want zij zullen gin tonics drinken, upperclass. De fusten Amstel werden voor de rest aangesloten en we hebben heel het weekend ijskoud bier mogen drinken. De eerste mannen en Charlotte doken hier al voor het eerst het heerlijke koude water in.  

Luc, Jip en Manouk genoten van de eerste windvlagen door even te zeilen op de Noarder Alde Wei (ja, heb ik ook moeten googlen) en waren, zoals beloofd, terug om 7 uur. Etenstijd.  

Chefkok Charlotte was echter nog niet begonnen met koken, maar daar kwam op dat moment verandering in. Charlotte ging op zoek naar souschef(s), de meiden met eerste letter S (Seren en Paula de mannelijke non) en Roos gingen Charlotte assisteren en hebben met vrouw en macht geroerd, gebakken, omgegooid en afgegoten. Binnen no time stond daar heerlijke spaghetti en saus voor de hele groep, inclusief voor de veggies Colin en Candide (vieze, vice). Nogmaals dank aan deze meiden, want deze goede bodem voor de stapavond in Sneek is niet alleen fijn, of lekker, maar ook uiterst noodzakelijk.

Hoe bereikt men “je mainteindrai”? Een goede groepsdynamiek, handhaving in eendracht, kracht en macht: Dit door goeie blauwe truien uit te delen, achterop VAS Zeilweekend 2017, op de schouder BDO en één en al zachtheid van binnen. Door ieder met trots gedragen, wat een eenheid. Met de groepsfoto’s komt ook het welkomstwoord, we maken voor het eerst écht kennis met het volume van Rick: “Luisteren zullen jullie feuten(!), en de rest”. Eerst huisregeltjes en programma door Rick en Jardi voegt toe, als een echte aviculturist , hoe we om moeten gaan met het zwaluwnestje boven in de nok van de boerderij. Liefde. Daar waar een zwaluw zijn nest bouwt, zal voorspoed heersen en zal de bliksem niet inslaan (Lorie, P., 1992)[1].

Laten we Theo en Rietje van Jan niet ongenoemd laten, zij zullen ons met enige kennis begeleiden op het water, maar vooral in de wind (aan/ruim/krappe/smalle/brede/voor – streept u overbodige woorden hier weg). Elkaar nog vluchtig leren kennen in de tafellange speeddate sessie: Niet weten wie er tegenover je zit, schreeuwen omdat iedereen schreeuwt, over de tafel hangen om elkaar te kunnen verstaan, inconsistente rondetijden, maar al met al lachen en goed om in ieder geval iets van elkaar te weten, dat zijn dan toch weer aanknopingspunten voor een gesprekje in de kroeg. 

In twee etappes vertrokken de groepen met taxi’s richting Snits. Had Gert-Jan (zoek op taxi Gert-Jan in Sneek en je kunt hem vinden) toch maar even goed geregeld voor ons. Er zijn nog wat ongebruikte codewoorden afgesproken voor de extra snelle terugreis met Gert-Jan, deze kunt u opvragen bij dhr. Snijder.  

Alcatraz, in zowel San Francisco als in Sneek, was deze vrijdag leeg. De VAS vulde deze wel eventjes, in Sneek dan, we hebben wel wat crimineeltjes, maar niet genoeg voor die andere. De eerste connecties werden gemaakt, voorzichtige dansmoves werden al snel iets vollediger en bijna zoals in menig oud MTV clipje, er werd genoten. De lange blonde manen van Jenny kregen genoeg ruimte om mee te wuiven en de dancemoves van onze Tokyo-karate-champion Emelia waren de allerbeste.  Vrouwelijke organisatie wilde ex-Nyenrodiaan, maar vooral Delftse student, Koen alvast uitbundig bedanken voor zijn zeilkunsten, toch wel fijn als we genoeg valkbestuurders kunnen regelen.

Door naar de shotjes, top 3 shotjes van de VAS zijn 1. B52, 2. Sambuca, 3. Tequila. Mocht je een zeilweekend weer, of voor het eerst, bij willen wonen en je weet niet wat B52 is, kun je maar beter niet komen of er heel veel van kopen voor je medestudenten, dan kom je er vanzelf achter wat het is. Laat dit een waardevol advies zijn.

Bij thuiskomst in het holst van de nacht moeten we stil zijn, dit is zowaar redelijk gelukt, buiten dan. Binnen werd er met een grote groep nog lekker na gedanst, gelachen, gedronken, onder begeleiding van de oude hitjes, meegespeeld op de piano door Roel en Tom, wat een duo, wat een akkoorden, wat een talent. De minuten, kwartiertjes tikken weg en de beentjes worden wat zwaar, oogleden ook. Eventjes slapen dan maar want over een uur of 3,14159 moeten we aan het ontbijt zitten.

Hoofdstuk 2 – Zaterdag

Zo, u heeft de inleiding en hoofdstuk 1 al achter de rug, ik kan u garanderen, de komende twee hoofdstukken wilt u aan 1 stuk doorlezen, dus dit is het moment voor een goede koffie, redbull, ritalin, HO, HO nee dat laatste niet, voor opperste focus voor de rest van dit verslag. Wij wachten even op u, tot zo.

HIER WAS U GEBLEVEN MET LEZEN, JOEHOEEE!!

Die caps lock komt wel binnen met die verse cafeïneogen hè.

Zaterdagochtend ontwaken de zwaluwen, de jongens en de meisjes van de VAS en het euforische gevoel van een lichte of zware kater.

Zhen (winnares pyjamabroekwedstrijd), hoeveel odes kunnen we je nog brengen? Onze nieuwbakken Feyenoorder keukenprinses stond weer zo trouw als ze is achter het fornuis om iedereen van heerlijke eitjes te voorzien. Daarbij had ze wel gerekend op de hulp van Kevin en Danny, maar dat viel toch ffkes tegen. Rijen lang stonden in de keuken, want niemand wilde dit missen. Ook Martijn (de) Bakker liet afweten, het brood was gewoon van de supermarkt.

Acht (maar gebruikten er maar zeven) valken lagen klaar voor ons en één sloep, want we hadden dit jaar ook labbekakkers bij ons, of mensen met een grote kater. Tante Karien had het na één rondje al gezien en besloot, als ware katerkoningin, om op de boerderij te passen. Door slimme mensen werd een zeilbroekie gehuurd en een zwemvest aangetrokken.

Voorstelrondje voor de zeilers komt eraan, ik vraag me af of de mensen die aanwezig waren de volgende feitjes eigenlijk wel wisten, bij dezen, lees, leer, onthoud:

[: Willekeurig volgorde (maar eigenlijk mijn subjectieve inschatting van niveau): 1. Jan Marien Jan, Janus, Jan van de Marine: Luitenant-admiraal, instructeur van de instructeurs, zeilkoning van Nederland gaat gewoon mee met de VAS, jullie zouden je vereerd moeten voelen door zijn aanwezigheid. 2. Luc Luukie (- Luuk): zeilfanaat, gecertificeerd schipper (zo eentje met een echt diploma dus), oud of huidig Histoslid, weet hij zelf ook eigenlijk niet. 3. Jur Jur, fluffer, McFluffy: Nog een heerlijke blonde Zeeuw, deze is geïntroduceerd door Pieter, die is de komende jaren ook niet meer weg te slaan bij dit zeilweekend, en anders trekt mevrouw de Veurzitter Jur wel weer naar het Noorden. 4. Koen Koentje, van Essen: mag elk jaar weer even oefenen in de valkjes van de VAS, dit jaar geen op- of aanmerkingen of reddingsacties van Jan Marien nodig. Chapeau! 5. Jardi Zie hierboven: Jansma heeft een spoedkurzus gehad van Jan Marien, en rockt gewoon een hele dag die zeilboot. 6. Jip/Rick/Manouk Deze onervaren zeilers hebben de krachten gebundeld en kwamen, op één rukwindje na, zeer goed uit de verf. #jipperdeschipper 7. Pieter Piet, Pieter, Redneck: Pieter je was veel hoger geëindigd, wanneer je niet het riet was ingevaren, maar nu eindig je zelfs lager dan Manouk. Bedankt voor Jur trouwens. 8. Sander (geen zeiler) Sandy, Oostenbrink: Sandy was zo vriendelijk om zijn vaarbewijs te pakken en z’n biertje even aan de kant te zetten om wat mensen in een sloep te laten ronddobberen. Maar het wiebelde toch nog wel een beetje hè Roos?]

Voor een aantal feuten was het natuurlijk de eerste keer in een zeilboot, je moet ergens beginnen. Overstag is Vo(oooo!). Rivka koos slim voor Jan, Do en Maxime iets minder slim voor het trio. Maar die meiden hebben wel de meest levende boot gecreëerd. Half 3; Starterseiland, lekker even terrassen, tijd voor kroketten ofzo. Nick moest natuurlijk weer wat anders, een jaloersmakende BLT met gigantisch veel kip, gainz. Het zonnetje brak door, de zeilbroekies gingen even uit en niet op het hoofd om lekker op te warmen. Vervolgens nog heel even het water op en dat was een potje heerlijk. Uitspraken zoals:  “Wat is het leven toch mooi!”, “Ik wil nooit meer hier weg!”, “Wat zijn we lekker uit!” of “Niet zo schuin hoor!” waren allerminst schaars. 

Zaterdagnamiddag was het dan DJ tijd voor Maxime, ze had zich al redelijk bewezen in de zeilboot, maar nu was heel de boerderij aan de beurt. Ze is te boeken onder de naam diskjockey Máximaal (voor al uw feesten en partijen.nl). Deze meid heeft wat skillz (via die lekkere pakkerd) met oude VAS DJ Martijn uitgewisseld, wat vanaf nu altijd zal resulteren in een erg fijn, met name muzikaal resultaat.

Onder begeleiding van deze deuntjes werden door de geroutineerde VAS’sers de zwembroeken en bikini’s uit de koffers gehaald en een stukje gezwommen, geslingerd en gesprongen. Martijn ging, met VAS trui en al, te water door Jan en Koen, stiekem zijn dat wel leuke momenten. Onder de laatste zonnestralen werd er vervolgens rustig aan gebarbecued, door Bas en JJ. Ze hadden het advies aan Erik wel erg serieus genomen[2]. Buikjes werden gevuld, glazen ook.

Met z’n allen even opruimen, heeft Antoine zijn afwaservaring eigenlijk toegepast dit weekend, zou toch verloren talent zijn? Andrea had het wel een beetje gezien na het eten. Ze zocht de hangmatten op met de Zeeuwse Boys (nummers 3 en 7, zie hierboven) inclusief heerlijke slaapzakken. Wanneer je hiërarchisch bovenaan staat, kun je dit. Sowieso komt heel de VAS op de houseparty wanneer je naar Zeeland verhuisd bent, zal dat zijn voor nummer 3 of nummer 7, ik weet het wel.

Voor het weekend waren de aanwezigen al ingedeeld in teams, wie had gedacht dat die ouwe accountant van een Jansma nog wat creativiteit in zich had.  Teams Republic of Congolibabalulu, Americaniërs, Espanono, Asianus, Aussie-land en Emiratels mochten het tegen elkaar gaan opnemen in een waardige biercantus. Versieringen, outfits, goede zin, van alles was aanwezig, zo ook de elementen van de paklijst (blijft toch een aanrader om alles in te pakken). Nick was banana en represent voor Republic of Congolibabalulu. Ik snap Pikachu van dit team nog niet helemaal, maar het is ok . Jan Marien was inclusief stropdas Donald Trump voor de Americaniërs, Roos had Aussie-land echt op de kaart gezet waar een prijs voor verdiend werd, maar no spang, Rick heeft je versierpogingen erkend!

Van te voren is een playlist bekend gemaakt, zodat men zich goed kon voorbereiden op het meezingspektakel. Menig liedje van Rob de Nijs zat hiertussen, waar Bart zich zo ontzettend op verheugde, meezingen met je ouwe lui is toch lachen, maar Martijn had andere liedjes in gedachten. Onder andere: Bloed, Zweet en Tranen van André Hazes. Wie kent het niet?! Nou Luuk Stoops dus. Ja beste jongen, krullenbol, dit is niet fraai, schande eigenlijk, maar laat ik nou een gepersonaliseerd advies van 3 woorden voor je hebben. Ga het leren. Iris was zo sportief om de adstraf voor Luuk op te nemen: Ad Kangaroe. Al springend en huppend even wat bier naar achter, meestal heb je daar niet zo’n moeite mee op de bar van de Walkabout, maar nu moest het helaas uitgeproest worden. Ga het leren.

Team Americano: Hier moet ik eventjes bij stilstaan. Ik zal wat feiten opsommen:

Jan Marien, Donald Trump, duikt in de rol en luistert naar niemand, Rick schrikt ervan.
Jan Marien zorgt voor veel minpunten, Kevin wordt boos (bang voor die WC schoonmaak)
All time hero, safe the day Luc treedt op met zijn waardige assistent Karien en red de afgang met een geweldige speech plus present aan de orga, Kevin is weer blij.

Met pijn in haar hart keek Zhen toe bij de opdracht dat ieder team zes eieren moest splitsen naar eigeel en eiwit. Ik hoor haar nog hardop rekenen, 1, 2, 3, 6 teams, maal 6 eieren is 18 + 30 - 6 + 12 - 24 + 6 = 36 eieren die ik morgen mis!! Er wordt er ook nog een ei richting Kim gegooid die het ei vangt, maar kapot, nog een ei bovenop Lucs hoofd kapot geslagen #boos, en bovendien worden de teams uitgedaagd om het eiwit te drinken. Voorzitter Andrea geeft het juiste voorbeeld en er volgen er nog drie, heftagh smerig, maar sportief.  Biercantus is klaar, tijd voor actie, want daar is de taxi!

Hop, hop, 1841 is het adres, Gert-Jan bedankt! Eerst even de verjaardag van de barvrouw van Alcatraz en daarna op naar boven. Martijn, Sander, Marcel, Jardi en misschien nog wel iemand hadden al weer de flesjes met wodka en rum op tafel staan en waren helemaal ready to go. De anderen leren vlot en al snel gaan de B52’s en sambuca’s over de bar heen. Nicks pinpas deint letterlijk even terug bij het betalen, maar al snel denkt hij, boeien. Merel en Colin hebben het gezellig, maar niet te gezellig. Sander en Fabiënne wel, niemand kan weerstand bieden aan een Rolex en wodkafles, ruimste begrip is aanwezig. Moeder Gans laat even zien hoe je een ganzenstaart beweegt, maar uit het niets komt daar Demi met haar soepele heupbewegingen, Jaco zag dat en viel als een blok, adoratie alom! Marcel is even in de steek gelaten, maar vindt een aantal VAS’sers terug en blijft even doorfeesten (tot en met de afterparty! You go boy!), is daar later blij om.

Het terugloopritueel. Meestal wordt dit ritueel ingeleid met wierook en vlaggen, maar dat is alleen als men lopend kan thuiskomen. Het centrum van Sneek ligt dit jaar twee uur lopen van de accommodatie, maar het terugloopritueel mag nog niet doorbroken worden. Dus even rustig een stukje lopen, daarna taxi bellen, daarna slapen, was het plan. De crew bestond dit jaar uit een mannetje (en vrouwtje ja, ja) van net teveel voor een taxibusje (negen dus).  Jan en Manouk duiken even de bosjes in, Rick en Marcel wimpelen de politie af, we leren twee Friese boys kennen en Kim duikt de sloot in (#bucketlist), Niels erachter aan, verliest z’n schoen en baalt. Manouk onder het bloed van de takken, Kim en Niels stinken een uur in de wind en Rick belt 6 taxibedrijven en regelt de aller, allerlaatste taxi. Dat noem ik nog eens door het oogje van de naald kruipen. Don’t try this at home children, or next year, 11 kilometer lopen is niet gaaf.

Bij thuiskomst wordt er nog wat nageknuffeld, Jaco is niet de enige die snurkt, de stinkboel (met name van bovenstaande twee) wordt afgedoucht, ‘free the nipple’ en de allerlaatste biertjes worden genuttigd.

Ondertussen maakten de slimme, eerder thuisgekomen mensen een regelrechte bende van de prachtige accommodatie. De een kon daar oprecht weinig aan doen, Jardi had iets te hard geparty’d, en moest even de echo in de pot uittesten, in de vrouwentoilet is ook een brokkeltje teruggevonden, we zijn nog opzoek naar het arme meisje. Maar er zijn ook condooms opgeblazen, vellen papier afgescheurd, wc rollen uitgerold en een brandblusser is leeggespoten (maar die rekening is voor de heren zelf). Tot op zekere hoogte is dit cool, maar even een kleine serieuze ondertoon, dit niet.

Hoofdstuk 3 – Zondag

Over het algemeen ging het wakker worden ging nog een tandje moeilijker en mensen maakten nog iets langer gebruik van de heerlijke bedjes. Gelukkig kan Rick zondagochtend weer gebruik maken van zijn natuurlijke overwicht en wordt in de ochtend met redelijk wat handjes en de brandslang van Jan Marien de boel kei, maar dan ook echt keihard schoongemaakt. We hebben met z’n allen nog wel even mogen nagenieten van de ei lucht in de accommodatie, maar de boerderij is netjes achtergelaten, met levende vogeltjes. Janus was zo blij dat zijn jeugddroom als brandweerman in vervulling mocht komen, hij glunderde zondagmiddag bij de Mac nog! Eind goed, al goed.

Zhen had stiekem de laatste twee eieren voor haar eigen ontbijt zondagochtend gered, slimme meid. Niels begint nog te blozen als hij aan Charlotte denkt, maar kan toch enigszins een pokerface (ook aanwezig op de paklijst) houden. Iedereen pakt zijn eigen spullen, eet nog even wat en vertrekt rustig naar huis. Uitwaaien over heel Nederland die VAS’sers, dat heb je met een opleiding die over heel het land heen gaat. Ik drink water, ik zie je later (W. Wolwa, 2014).


Fijne Lezer,

Bent u aanwezig geweest bij dit weekend, zo niet, ik hoop dat u last krijgt van FOMO en tot in 2018. Was u wel aanwezig op het VAS Zeilweekend 2017: Dank voor je gezellige aanwezigheid, ieder individuele bijdrage is een bijdrage, voel je gewaardeerd, voel jezelf waardig, voel jezelf welkom in 2018, dank voor het leuke snapchat verhaal. NWLY KNZJ.

Je kunt de foto's bekijken in het event!

[1] Lorie, P. (1992). Volksgeloof. Rijswijk: Uitgeverij Elmar B.V. ISBN 90-389-0072-4

[2] Doe rustig Erik!

VAS
Adres
Straatweg 25
3621 BG, Breukelen
Nederland

Contact

secretariaat@vasonline.nl
+31 346 29 59 80

Social